پاسخ هاي استاد

هدايت معصومين

Wed, 18 Mar 2009 10:44:00 GMT

هدايت معصومين

سؤال: به هر مسلماني واجب است هنگام نماز در سوره حمد با ذكر شريفه «اهدنا الصراط المستقيم» هدايت به راه راست را از خداوند بزرگ مسئلت نمايد. اين تقاضا در رابطه با انسان‌هاي معمولي بسيار شايسته است، در مورد معصومين(ع) ذكر اين تقاضا چه توجيهي مي‌تواند داشته باشد؟

پاسخ: ذكر اين تقاضا در مورد انسان‌هاي معمولي به معناي استمرار هدايت به صراط مستقيم است و در معصومين(ع) مراحل بالاتر و والاتر ايمان و معرفت مدنظر است.

تفاوت شيطان و ابليس

Wed, 18 Mar 2009 10:43:00 GMT

تفاوت شيطان و ابليس

سؤال: دو كلمه «شيطان» و «ابليس» چه تفاوتي با هم دارند؟

پاسخ: «ابليس» از نظر ادبيات عرب «اسم جنس» است و اعم از شيطان به حساب مي‌آيد. امّا شيطان اسم خاص است كه به موجودي اطلاق مي‌گردد كه حضرت آدم ابوالبشر(ع) را اغوا نمود.

تكبير

Wed, 18 Mar 2009 10:42:00 GMT

تكبير

سوال: چرا به دو واژه «الله اكبر» تكبير مي‌گويند؟

پاسخ: تكبير به معناي بزرگ شمردن خداست كه با گفتن «الله اكبر» حاصل مي‌شود البته بزرگ شمردن خداوند تنها با زبان نيست بلكه بايد با اعتقاد قلبي و التزام عملي اقرار زباني تكميل گردد.

كفر و ايمان

Wed, 18 Mar 2009 10:41:00 GMT

كفر و ايمان

سؤال: اينكه مي‌گويند«كفر و ايمان قرين همديگرند» چه مفهومي دارد؟

پاسخ:

در بخشي از «آيه‌الكرسي» آمده است:

?...فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى...?.[1]

به اين معنا كه كساني به ريسمان محكم الهي چنگ مي‌زنند كه اولاً نسبت به طاغوت كافر بوده و ثانياً داراي ايماني عميق به خداوند بزرگ باشند. همين مفهوم در جملة شريفة «لااله الا الله» كه شعار اصلي اسلام است هم ديده مي‌شود. به اين‌گونه كه ابتدا بايد نفي شرك و كفر به غير خدا تحقق پيدا كند سپس اعتقاد به وحدانيت پروردگار عالميان است.

از اين رو مي‌گويند كسي كه كفر نداشته باشد ايمان نيز ندارد.

[1]. بقره / 256.

اصناف قيامت

Wed, 11 Feb 2009 09:11:00 GMT

اصناف قيامت

سؤال:

دراين آيه شريفه چه نکات مهمي وجود دارد؟يَومَ يُنْفَخُ في الصُّورِ فَتَاْتُونَ اَفواجا.[1]

پاسخ:

در تفسير مجمع البيان که معاذ از رسول خدا(ص)درباره معني آيه شريفه فوق سوال کرد ،پيامبر اسلام (ص)در حالي که از سوال معاذ متأثر شده و اشک از چشمانش مي‌ريخت فرمود:

معاذ؛ مطلب بزرگي را سئوال کردي؛ امّت من در قيامت ده صنف مي‏شوند که البته خداوند اين ده صنف را از صف مسلمين جدا نموده و صورتشان را تغيير مي‏دهد. عدّه‏اي به شکل ميمون و بعضي بصورت خوک و گروهي دست و پا بريده؛ عدّه‏اي نابينا و گروهي کر و لال و طايفه‏اي و ارد محشر مي‏شوند در حالي که زبانشان را مي‌خورند و چرک و خون از دهان آنها بيرون مي‏آيد و اهل محشر از گند آنها در اذيّت و زحمت هستند. عدّه‏اي وارونه و سرنگون وارد محشر ‏شده و بسوي شکنجه گاه يعني جهنم هدايت مي‌شوند. عدّه‏اي برشاخه‏اي از آتش آويخته شده‏ و دسته‏اي بوي گند آنها از مرداب بيشتر است و دسته‏اي ديگر جبّّه‏اي که از قطران است برآنها پوشانيده شده که به پوست آنها مي‏چسبد.

سئوال شد؛ اين ده گروه در دنيا چه اعمالي داشته‏اند که به اين کيفر گرفتار شده‏اند؟ فرمود: کسي که به صورت ميمون وارد محشر مي‏شود، نمّام است، و آنکه بصورت خوک مي‏آيد خورنده حرام و آنکه سرنگون است؛ کسي است که ربا خواري کرده است. آن کس که زبانش را مي‏جود و چرک ازدهانش بيرون مي‏آيد عالم بي‌عمل است؛ عالمي که کردارش باگفتارش و فق نمي‏دهد ديگران را با خطابه‏هاي مهّيج و سخنراني‏هاي داغ خود هدايت کرده در حالي که خود فاقد آن است.

آن که با دست و پايي بريده وارد محشر مي‌شود کسي است که به همسايه آزار مي‌رساند. و گروهي که نابينا محشور مي‌گردند حاکمان جور مي‌باشند. کرو لال‌ها افراد خودپسند و مغرور و آويزان شده بر شاخه‌هاي آتش کساني هستند که در دنيا به سعايت ديگران مي‌پرداختند. بوي گند از کساني بلند مي‌شود که از شهوات حرام و لذت‌هاي نامشروع پرهيز نمي‌کردند. متکبرين نيز جبّه‌هاي آتشين بر تن دارند.